Τα Credit Default Swaps(CDS) είναι μία έννοι που μπήκε πράσφατα στο λεξιλόγιο των Ελλήνων. Στην ελληνική γλώσσα είναι οι ανταλλαγές κινδύνου αθέτησης. Τα CDS είναι χρηματοοικονομικά προϊόντα που δημιουργήθηκαν από την Goldman Sachs, γνωστή σε όλους μας διεθνής τράπεζα επενδύσεων τραπεζικών τίτλων, ομολόγων, κινητών αξίας και με ένα πλήθος άλλων χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Επιστρέφοντας στα CDS να πούμε ότι λειτουργούν ως αντιστάθμιση του κινδύνου δανεισμόυ. Το CDS είναι ένα ειίδος ασφάλισης κατά της πιθανότητας χρεωκοπίας μιας χώρας. Δηλαδή, αν για παράδειγμα έχω ένα ομόλογο του ελληνικού δημοσίου και πάρω ένα CDS, σε περίπτωση χρεωκοπίας ο πωλητής αναγκάζεται να μου δώσει την ονομαστική αξία του ομολόγου εφόσον αδυνατεί λόγω πτώχευσης το ελληνικό δημόσιο. Αν δεν χρεωκοπήσει το ελληνικό δημόσιο είμαι υποχρεωμένος να αποδίδω είτε μέρος είτε το σύνολο των αποδόσεων στον πωλητή του CDS. Καταλάβατε τώρα τι κρύβετε πίσω απ' όλα αυτά; Η κερδοσκοπία, να πούμε εδώ ότι ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα υπάρχει με τα <<γυμνα>> (naked) CDS. Δηλαδή η δυνατότητα να αγοράσω ένα CDS χωρίς να έχω στην κατοχή μου κανένα ομόλογο. Μπορείτε να φανταστείτε τα κέρδη μιας τέτοιας αγοράς; Η αγορά των naked CDS δεν έχει όρια, βέβαια όλα αυτά τα κέρδη πάνε στους πωλητές των CDS. Δηλαδή καθαρός τζόγος όπου ποντάρουμε στην χρεωκοπία μιας οικονομίας. Εδώ μπορούμε να πούμε ότι ένα naked CDS είναι ανάλογο της ασφάλειας πυρός για το αυτοκίνητο του γείτονά μου. Ε και; Υπάρχει πρόβλημα; Και βεβαίως υπάρχει πρόβλημα, το πρόβλημο του ηθικού κινδύνου (moral hazard) όπως λέγεται στα οικονομικά ή αλλιώς το κίνητρο για να πάω να βάλω φωτιά το αυτοκίνητο του γείτονά μου και έτσι να εισπράξω την ασφάλεια. Βεβαιώς αυτό δεν γίνεται επειδή δεν το επιτρέπει ο νόμος ενώ σε αντίθεση επιτρέπονται τα naked CDS. Τα συμπεράσματα δικά σας...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου